امروز یک شنبه 12 تیر 1401

تاریخ انتشار : دوشنبه 3 شهریور 1393 - 10:13
مسجد بهتر است یا فرهنگسرا؟ درآمدی بر دوگانه مسجد و فرهنگسرا
مسجد بهتر است یا فرهنگسرا؟ درآمدی بر دوگانه مسجد و فرهنگسرا

مسجد بهتر است یا فرهنگسرا؟ درآمدی بر دوگانه مسجد و فرهنگسرا
( به مناسبت کلنگ زنی فرهنگسرای خانواده در هفته دولت در شاهین شهر)
با مطالعه تاریخ صدر اسلام و سیره پیامبر اعظم(ص) و ائمه معصومین(ع)، انسان مسلمان متوجه این نکته می گردد که کارویژه های متفاوتی برای مسجد تعیین گردیده بود، بنحوی که علاوه بر اینکه مسجد بعنوان محل عبادت و اقامه نماز تلقی می شد، حلقه های بحث و گفتگوی علمی، رسیدگی(بخوانید اهتمام) به امور مسلمین و مرکز سیاسی – اجتماعی و سازماندهی و اداره شئون مختلف جامعه اسلامی اعم از فرهنگی، اجتماعی، نظامی و… بشمار می آمد.
از این نکته که بگذریم در روند مبارزه با رژیم طاغوت و پیروزی انقلاب اسلامی و حتی در زمان جنگ تحمیلی، مساجد نقش و کارویژه بسیار مهم و استراتژیکی را بر عهده داشتند. مؤمن¬ترین و در عین حال مؤثرترین افراد در جریان مبارزه با رژیم منحوس پهلوی در مساجد پرورش یافته و فعالیت نموده اند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در اوایل کار، مساجد نقش محوری و بی بدیلی در بدست گرفتن زمام امور و کنترل شهرها و روستاها بخصوص در برقراری امنیت عهده دار بودند.
«علت اين كه اين انقلاب مبارك در ايران اسلامي پيروز شد، يكي از علل اين پيروزي و سهولت اين پيروزي لااقل، اين بود كه مردم به مساجد اقبال پيدا كردند، جوانها مساجد را پر كردند، علماي اعلام مساجد را به عنوان يك مركزي براي تعليم، براي تربيت، براي روشنگري افكارو اذهان مورد استفاده قرار دادند؛ و مسجد شد مركزي براي حركت، براي آگاهي، براي نهضت، براي افشاي اسرار زمامداران فاسد و خود فروخته رژيم طاغوت، در دوره مشروطيت هم همين جور بوده است، در دوره ملي شدن صنعت نفت هم تا حدودي همين جور بود، در زمان انقلاب هم كه اين به حد اعلي رسيد». رهبر معظم انقلاب 19/10/75
بسیاری از رزمندگان و شهدای 8 سال جنگِ همه دنیا علیه نظام نوپا و تازه تأسیس جمهوری اسلامی در مساجد رشد یافته و منشأ آثار و خدمات و حماسه¬هایی شدند که سالها باید در پی ثبت و ضبط آن دلاوریها عمر و امکانات صرف نمود. در آن مقطع حیاتی از عمر نظام جمهوری اسلامی مساجد به پایگاهی برای جذب و اعزام نیرو به جبهه مبدل شده بودند و الحق که وظیفه و نقش خود را به بهترین نحو ایفا نمودند.
همه این مسائل حاکی از جایگاه بسیار مهم و استراتژیک مساجد در عرصه مسائل اجتماعی – سیاسی(بخوانید اهتمام به امور مسلمین) از صدر اسلام تاکنون بوده و تمام این وظایف و فعالیتهای اجتماعی - سیاسی که بعضا در بعد جهانی نیز اثرگذار بودند در حالی بوقوع پیوست که اثر و خبری از سخت افزار فرهنگی بنام فرهنگسرا یا خانه فرهنگ یا هر چیز دیگری از این دست نبود:
«مسجد نه فقط در زمان ما و نه فقط در كشورو عزيز اسلامي ما بلكه در نقاط مختلف عالم و در طول تاريخ، منشا آثار بزرگ و نهضتهاي بزرگ و حركات اسلامي بزرگي شده است. مثلا در همين كشورهاي آفريقا – كشورهاي شمال آفريقا كه مسلمان هستند، مثل كشور الجزاير و ديگر كشورهايي كه سالها در زير سلطه نظامي استعمار فرانسويها بودند. قيام اين مردم از مساجد شروع شد، كه به پيروزي هم رسيد و كشورها استقلال پيدا كردند. آن روزي هم انقلاب در اين كشورها رو به شكست رفت و استقلال خودشان را دوباره ملتها از دست دادند كه رابطه خودشان را با مساجد و با دين و ايمان مساجد قطع كردند. در صدر اسلام هم در زمان نبي مكرم اسلام (صلي الله عليه و آله وسلم) و همچنين در زمان حكومت با بركت اميرالمومنين (عليه الصلاه والسلام) مسجد، مركز همه تصميمگيريهاي مهم و كارهاي بزرگ بود. نمي خواهيم حالا از لحاظ وضع زمان، تشبيه كنيم. مسجد امروز را به مسجد كوفه زمان اميرالمومنين كه اقتضائات هر زماني متفاوت است. ولي مسجد ( به طور كلي به عنوان يك پايگاه، دين، پايگاه عبوديت، پايگاه معرفت، مي تواند براي جوامع اسلامي منشاء و سرآغاز حركات بزرگ و بركات ماندگار باشد)». رهبر معظم انقلاب 19/10/75

بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام روح الله(ره) با درک این مطلب و مسئله حیاتی در این خصوص نکته ای را بیان نمود که نشان از اهمیت و عمق استراتژیک و کارویژه بی بدیل مساجد، بعنوان پاشنه آشیل فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و حتی نظامی و اقتصادی جامعه اسلامی و به تبع آن نظام جمهوری اسلامی ایران می باشد.
و اما رهنمود معمار کبیر انقلاب حضرت روح الله(ره):
«همه¬تان مساجد را برويد پر كنيد، سنگر است اينجا، سنگرها را بايد پر كرد». (صحيفه امام، ج 3، ص 393).

در نگاه اول و برای یک فرد عادی و هرچند دارای تحصیلات بالا، وقتی این جمله را که از قضا در بسیاری از اماکن و نهادهای دینی و مذهبی و حتی دولتی بعنوان زینت استفاده مینمایند¬ یک جمله ساده و نه چندان قابل توجه در نظر می آید، اما با توضیحات فوق مشخص شد که منظور آن پیر فرزانه چه بوده است!؟ و ما چه کرده-ایم؟ جمله ای کوتاه و ساده؛ اما در عین حال عمیق. به تعبیری یک استراتژی فرهنگی که مغفول واقع شد.
اما با گذشت سه دهه از عمر نظام جمهوری اسلامی و در فریاد وانفسای تهاجم فرهنگی/شبیخون فرهنگی/ناتوی فرهنگی/ جنگ نرم و… از حلقوم مبارک امام خامنه ای(حفظه الله) و تأکیدات ویژه معظم له در خصوص حفظ مساجد بعنوان پایگاه و سنگر، متأسفانه رفته رفته از رونق و کارویژه های مساجد کاسته شده و تنها برای برگزاری مراسم ختم اموات و نماز جماعت مبدل گردیده اند، بطوریکه در ذهن عامه مردم حتی مذهبیون گویی کارویژه مسجد تنها همین است و بس.
علت اساسی کاهش رونق مساجد را می توان در عدم اهتمام متولیان مساجد بویژه ائمه جماعات و همچنین هیئت امنا به امور مسلمین جستجو نمود. از بی تفاوتی نسبت به دغدغه های معیشتی مردم، تا امنیت محله، تا نظارت بر بازار گرفته تا نظارت بر عملکرد دستگاههای دولتی(دولت بمعنای حاکمیت) و مسئولین آنها و انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر و نصیحة الملوک، تا مهندسی فرهنگی در سطح محله های روستا و شهر، تا ارتباط ویژه و تنگاتنگ و عاطفی امام جماعت با ساکنین محل و خانواده ها و اهل مسجد تا… که پرداختن و عمل به هر یک برکات فراوانی دارد و رونق مساجد را اضعاف مضاعف می نماید.

اما نکته بسیار مهم دیگری که هدف از نگارش این مطلب نیز همان است بحث بودجه های کلان شهرداریها و حیف و میل آن جهت ساختن اماکنی تحت عنوان فرهنگسرا یا خانه فرهنگ یا تالار اجتماعات و… است. در حالیکه بسیاری از خیابانها و محله ها در شهرهای مختلف فاقد مسجد هستند، متأسفانه شاهد ساخت فرهنگسراهایی با ساختمان مجلل و با مدل معماری غربی با چندین نفر پرسنل حقوق بگیر هستیم که عمدتاً تلقی آنها از فرهنگ و کار فرهنگی برگزاری چند کلاس خط و موسیقی و نقاشی و حتی گاها جلسات تفسیر قرآن و یا دعوت از چهره¬ های فرهنگی مطرح کشوری و پرکردن سالن جلسه است. در حالیکه یک محله اساسا یا مسجد ندارد، یا اگر مسجد دارد با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می کند.
در یک محله نه مسجد داریم نه فرهنگسرا و در یک محله هم مسجد داریم هم فرهنگسرا. روی سخن ابدا این نیست که چرا فرهنگسرا نداریم، بهیچ وجه! بلکه تمام سئوال اینست وقتیکه مسجد هست چه نیازی به ساختن فرهنگسرا داریم؟ و ایضا وقتی که مسجد نداریم بازهم چه نیازی به ساختن فرهنگسرا داریم؟
متولیان مسجد که عمدتا از کسبه و بازاریان هستند پس از اتمام فعالیتهای روزانه و فراغت از امور شغلی اندک وقتی را هم برای مسجد و رسیدگی به امور آن می گذارند.
طلبه جوانی که اتفاقا امام جماعت مسجد هم هست، و در این اوضاع فرهنگی(بخوانید جنگ نرم یا جنگ هوشمند یا ...)، بعنوان فرمانده و یا افسر جنگ نرم بحساب می آید، با دست و پنجه نرم کردن با بسیاری از مسائل از بحث تحصیل گرفته تا مسئله مسکن و خانواده و معیشت و درآمد و… و درگیری ذهنی فراوان برای رسیدگی به مسائل شخصی، بایستی به امور مسجد نیز بپردازد.
در این وضعیت اسفبار بودجه های کلان در فرهنگسراها هزینه می شود و بسیاری از مساجد نه نیروی انسانی کافی دارند و نه منابع مالی درست و درمان.
به تعبیر بسیاری از صاحبنظران، فرهنگ روح تمدن است و دین هم روح فرهنگ است. حال مردم باید مسائل دینی و شرعی خود را در کجا بیاموزند؟ در فرهنگسرا یا مسجد؟ کدام اولویت دارد؟ پاسخ روشن است:
«ما بايد نگران دين مردم باشيم. بهترين جا براي حفظ دين مردم، همين مساجد است. من به شما عرض كنم كه: آقايان! بعد از انقلاب، مساجد در چشم صاحبان مساجد – متاسفانه – ارزششان را از دست دادند». رهبر معظم انقلاب 4/8/73

وقتی متولیان فرهنگی هم و غم خود را برای ساختن فرهنگسرا و استخدام نیرو برای آن نمایند و بجای تمرکز همه جانبه فعالیتهای فرهنگی در مساجد(بخوانید سنگرهای اسلام و انقلاب)، مرکز فعالیت خود را در فرهنگسرا و تالار قرار می دهند و هرچه همایش و جلسه و سخنرانی حتی سخنرانی های مذهبی و دینی و دعوت از قاریان بین المللی و همایش هیئات مذهبی و حتی جلسات روضه وسوگواری اهلبیت(ع) را در اینگونه اماکن برگزار می نمایند و از سوی دیگر مساجد با هزاران مشکل از نیروی انسانی مورد نیاز گرفته تا مسائل اقتصادی و… دست و پنجه نرم می کنند پرواضح است که مسجد از رونق می افتد!؟ آقایان متولی فرهنگی این تذهبون؟
حضور افراد در مسجد به خودی خود، بار فرهنگی و معنوی منحصر بفردی دارد، چرا که خانه خداست! اما آیا فرهنگسرا هم خانه خداست؟
افراد برای حضور در مسجد حریمهایی را حفظ می کنند که در هیچ جای دیگر، حتی در خانه خود رعایت نمی نمایند. بعنوان مثال بنگریم زنان و دختران بدحجاب در مسجد حضور دارند یا در فرهنگسرا؟ چرا؟!
مهمتر از اینها حالت ذکر و تذکر است که بواسطه حضور انسان در خانه خدا به او دست می دهد.
در این اوضاع وانفسای فرهنگی که دشمن جوانان و زنانمان را از هزاران کیلومتر آن طرفتر در خانه ها و در مقابل دیدگان پدر و مادر و همسر و… می رباید و به هزار فسق و فجور و فساد و فحشا و منکر می کشاند، آیا نباید به خود بیاییم و ایراد کار خود را بیابیم؟
آقایان با کدام معیار و الگوی مهندسی فرهنگی به این نتیجه رسیده اند که باید فرهنگسرا بسازند؟ که چه بشود؟ اسلام به عمران مساجد سفارش نموده یا ساخت فرهنگسرا؟ چرا نباید همان مسجد را تبدیل به مجتمع فرهنگی کنند و این مکان مقدس را محل رجوع و رفت و آمد هر چه بیشتر مردم و نخبگان و فعالان فرهنگی و مذهبی نمایند؟
از این گذشته گردانندگان و نیروی انسانی این فرهنگسراها از کجا و چگونه و طی چه فرایندی تأمین می شوند؟ متولیان فرهنگسراها چقدر از مسائل دینی و فقهی، از فرهنگ دینی، از سیره اهلبیت(ع) و آموزه های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی آن بزرگواران، از اندیشه ها و آرمانهای حضرت روح الله(ره) و خلف صالحش و از اهداف انقلاب مطلعند؟
البته این سئوالات در ادامه کار فرهنگسرا مطرح می شود، و حال سئوال اصلی اینست که اصلا فرهنگسرا برای چیست تا زمانیکه مسجد هست؟
شاید پاسخ این سئوالات از سوی متولیان امر این باشد که بحث مسجد و مسائل دینی ارتباطی با حوزه فعالیتها و اختیارات ما ندارد و از ما جداست؟
که این عذر بدتر از گناه است؛ چرا که نظام ما اسلامی است. انقلاب و جنگ ما از درون مساجد اداره شده و به پیروزی رسیدند.
معمار کبیر این انقلاب که همه مسئولان جمهوری اسلامی بر سر سفره تلاشها و مجاهدتهای بیدریغ وی نشسته اند فرمود: «مسجد سنگر است، سنگرها را حفظ کنید». آیا یکجا می توانید آدرس بیاورید که امام فرموده باشند، فرهنگسرا هم سنگر است؟
این همه جلسات شورای اداری، و شورای فرهنگ عمومی و شورای مساجد و… برای چیست؟ جز برای هم اندیشی و اتخاذ تصمیمات همه جانبه و جامع است؟ آیا نباید به مسائل فرهنگی مردم بدست متخصصان دینی و در پایگاههای دینی یعنی مساجد اداره و رسیدگی نمود؟ پس از گذشت 3 دهه از عمر نظام جمهوری اسلامی، آقایان متولی فرهنگی چه کرده اید؟ آیا کشتگان فرهنگی را در کوی و برزن نمی بینید؟؟؟
بنظر می رسد نظام جمهوری اسلامی و مسئولان فرهنگی آن پس از گذشت بیش از سه دهه از عمر این نظام نتوانسته اند آنگونه که مورد نیاز جامعه اسلامی و انتظار رهبر انقلاب است در حوزه مسائل فرهنگی و دینی عمل نمایند. مدیریت فرهنگی در کشور ما حالت جزیره ای دارد و حال آنکه در جنگ فرهنگی باید قرارگاه تشکیل داد و مدیریت جامع و واحد فرهنگی/فرماندهی فرهنگی را اعمال نمود و کار را بدست متخصصان داد.

برچسب ها :
سجاد
|
یک شنبه 9 شهریور 1393 - ساعت : 09:31
به دنبال کیفی سازی مساجد باشیم نه کمی سازی آن

برای ناشناس
|
یک شنبه 9 شهریور 1393 - ساعت : 07:45
بنده خدا معلوم شد خودت خیلی بی سوادی!!! رهبری فصل الخطاب است نه فصل الختام...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سيد محسن
|
جمعه 7 شهریور 1393 - ساعت : 01:48
با اصل موضوع مطرح شده در اين مقاله يعني استفاده كردن از ظرفيت ها و پتانسيل هاي موجود در مسجد كه در نهاد اجتماعي ديگري نظير آن را نمي توان يافت كاملا موافقم. اما با برخي از مطالب اين مقاله مخالفم :
1- در مقاله، مساجد امروز با مسجد زمان پيامبر (ع) و حضرت علي (ع) مقايسه شده و گفته شده كه {با مطالعه تاریخ صدر اسلام و سیره پیامبر اعظم(ص) و ائمه معصومین(ع)، انسان مسلمان متوجه این نکته می گردد که کارویژه های متفاوتی برای مسجد تعیین گردیده بود، بنحوی که علاوه بر اینکه مسجد بعنوان محل عبادت و اقامه نماز تلقی می شد، حلقه های بحث و گفتگوی علمی، رسیدگی(بخوانید اهتمام) به امور مسلمین و مرکز سیاسی – اجتماعی و سازماندهی و اداره شئون مختلف جامعه اسلامی اعم از فرهنگی، اجتماعی، نظامی و… بشمار می آمد}.
البته اين حرف كاملا درست است اما با يك تأمل اجمالي در مي يابيم كه بافت اجتماعي جوامع بشري امروز در مقايسه با بافت اجتماعي مردم (به خصوص اعراب) در 1400 سال پيش بسيار پيچيده تر است. به گونه اي كه بسياري از موارد ذكر شده در اين مقاله در رابطه با كارويژه هاي مساجد زمان پيامبر به ارگان ها و نهاد هاي مدون تري اختصاص داده شده است. براي مثال تدارك و تجهيز سپاه اسلام كه در زمان پيامبر در مسجد صورت مي گرفت اكنون به ارگان هايي مانند ارتش و سپاه اختصاص داده شده است و يا رسيدگي به امور و شئونات مسلمين به فراخور موضوع به مرجع مشخصي ارجاع داده شده است. پس شرايط و اقتضائات كنوني به گونه اي نيست كه بتوان اين انتظارات را از مساجد داشت. به عبارت ديگر اگر پيامبر در زمان حاضر مي خواست سپاهي را تجهيز كند در پادگان هاي نظامي اين كار را مي كرد و نه در مسجد. همان طور كه امام علي (ع) سپاهش را در اردوگاه نخيله تجهيز كرد و نه در مسجد.
2- اگر مسجد زمان پيامبر و يا حضرت علي (ع) منشاء اثرات فرهنگي و معنوي بالايي بودند و محلي مناسب براي تبليغ اسلام و رسالت پيامبر بودند به خاطر خود وجود نازنين پيامبر و معصومين بود نه مكان آن (يعني مسجد). چرا كه با عظمت ترين و محترم ترين مساجد در اسلام مسجد الحرام و مسجد النبي است كه در حال حاضر چون از وجود شخصي الهي چون پيامبر و ائمه محروم است و در دست وهابيت است از قضا به جاي تبليغ اسلام در حال تبليغ وهابيت است. پس چيزي كه تغيير كرده فقدان شخص الهي است و الا مسجدالحرام و مسجدالنبي كه در حال حاضر بزرگتر و مجهزتر از زمان پيامبر هم شده است.
3- در مقاله گفته شده كه بسياري از حركت هاي انقلاب اسلامي در مساجد برنامه ريزي شده است. اين جمله هم صحيح است اما بايد توجه نمود كه مبارزان انقلابي جاي ديگري براي اين گونه كارها در دست نداشتند. به عبارت ديگر اين چنين نبود كه انقلابيون براي برنامه ريزي و سازماندهي طرح هاي خود چندين اداره ، سازمان و يا نهاد اجتماعي در دست داشتند و با بررسي هريك از اين نهاد ها به اين نتيجه برسند كه بين اينها مسجد بهتر است و بايد براي فعاليت هاي خود مسجد را انتخاب كنند. پر واضح است كه آنها نهاد ديگري براي انتخاب نداشتند.
4- در مقاله آمده است {طلبه جوانی که اتفاقا امام جماعت مسجد هم هست، و در این اوضاع فرهنگی(بخوانید جنگ نرم یا جنگ هوشمند یا ...)، بعنوان فرمانده و یا افسر جنگ نرم بحساب می آید، با دست و پنجه نرم کردن با بسیاری از مسائل از بحث تحصیل گرفته تا مسئله مسکن و خانواده و معیشت و درآمد و… و درگیری ذهنی فراوان برای رسیدگی به مسائل شخصی، بایستی به امور مسجد نیز بپردازد.
در این وضعیت اسفبار بودجه های کلان در فرهنگسراها هزینه می شود و بسیاری از مساجد نه نیروی انسانی کافی دارند و نه منابع مالی درست و درمان}. حال سؤال اينجاست كه مگر طلبه اي كه در مساجد زمان شاه ( كه منشاء حركت هاي انقلاب اسلامي بود) امام جماعت بود دغدغه ي تحصيل، مسكن و معيشت نداشت؟ و يا آيا مساجد زمان شاه از لحاظ مالي مشكلي نداشتند؟ و آيا شاه براي مساجد و مسئله ي تحصيل و معيشت امام جماعت مسجد بودجه اي مصوب كرده بود؟ پس چرا آن مساجد اينقدر پر حاصل بودند كه منشاء حركات انقلابي بودند و مساجد امروز اين قدر بي حاصل شدند؟ پس ظاهرا علت اين تفاوت در عملكردهاي مساجد زمان شاه و مساجد امروز فقدان بودجه و يا دغدغه ي امام جماعت در رابطه با تأمين مسكن و معيشتش نيست بلكه علت در بي همتي و فرافكني است.
5- در مقاله ذكر شده كه {گردانندگان و نیروی انسانی این فرهنگسراها از کجا و چگونه و طی چه فرایندی تأمین می شوند؟ متولیان فرهنگسراها چقدر از مسائل دینی و فقهی، از فرهنگ دینی، از سیره اهلبیت(ع) و آموزه های فرهنگی، سیاسی و اجتماعی آن بزرگواران، از اندیشه ها و آرمانهای حضرت روح الله(ره) و خلف صالحش و از اهداف انقلاب مطلعند؟} در حالي كه سؤال اينجاست كه اين مسئله درد مشترك مسجد و فرهنگسراست چون هيئت امنا و گردانندگان و متوليان اكثر مساجد امروز همان قدر از فرهنگ و سيره ي اهل بيت و آموزه هاي فرهنگي و سياسي و اجتماعي آن بزرگواران و انديشه هاي امام راحل بي خبرند كه متوليان فرهنگسراها. به عبارت ديگر چند فعال سياسي ( البته از نوع سالم و دلسوز) را مي شناسيد كه آموزه هاي سياسي ائمه و انديشه هاي امام راحل را در مسجد و نزد گردانندگان مساجد آموخته باشد؟

ناشناس
|
پنج شنبه 6 شهریور 1393 - ساعت : 20:03
من نظرم این است که هر شخص در هر لباس و مسئولیتی که قرار دارد و مربوط به هر خط و جناحی که هست باید برای همگان شفاف سازی شود ؟بنده انسان منطقی و وابسته به هیچ گروه و خطی هم نیستم و از کسی هم دفاع بیهوده نمیکنم و منافعی هم الحمدالله ندارم لیکن اقای ابوالحسنی از این پاسخ منطقی شما خوشم امد کار باید برای رضای خدا و در راستای ادای فریضه الهی باشد من تنها خواسته ام این است که از تمجیدها ی اضافی افراد پرهیز بشود اگر شخصی کار کرده است وظیفه اش بوده است کاری خاص نکرده است/

ناشناس
|
پنج شنبه 6 شهریور 1393 - ساعت : 08:27
ایا شما عددی هستی که به شما کینه و حسادت کنیم دقیقا شما فرد بی سوادی هستی و کپسولهایت را سر موقع نخورده ای که ظرفیت انتقاد کردن را نداری و با کینه توزی میخواهی مجاب کنی من برای شما و امثال شما بسیار تاسف میخورم که این وظیفه خطیر اطلاع رسانی بدست چه کسانی افتاده است ایا میدانید مشکل ماها چیست اینکه تصدیها به دست افراد کاردان نمیباشد و هر کسی جای خودش قرار ندارد این هم که میگوید ما از ان طرف هم انتقاد میکنیم دیگر سیاست کهنه شده است فکر میکنید مثل کبک سرتان را زیر برف کرده اید دیگر هیچ کسی اطلاع ندارد ایا کمکهای ریالی به شما از چه ناحیه ای اداره میشود وچه کسانی به شما سر خط میدهند وظیفه خطیر اطلاع رسانی بسیار مهم است بیشتر به ان فکر کنید این برادران ..... دیگر بس است از تخریب افراد لطفا از ایرادت خودتان و اطرافیانتان به حقیقت شروع کنید انقالب و نظام مربوط به همه اقشار جامعه است نه قشر خاصی از میتینگها و نشستهای مغرضانه و صبح بر روی سایت قرار دان جدا خوداری کنید و خدا را ناظر و شاهد بر اعمال خود بدانید فصل الختام مسایل کشور مقام معظم رهبری است نه اقایان ......جامعه کنونی ما درگیر جنگ قدرت است و ایا میدانید ابروی مومن از خونش مهم تر است و شما با این کارهایتان مرتکب چه گناهان بزرگی میشوید خداوند توابین را دوست دارد لطفا اول تفکر و تعقل و بعد صحبت کردن ایا میدانید نشانه عاقل کم حرفی و بیشتر تعقل است خداوند به انسان دو گوش و دو چشم داده و فقط یک دهان پس نتیجه میگیریم کمتر باید حرف زد و بیشتر تعقل نمود ......

پاسخ ها
ابوالحسنی
|
پنج شنبه 6 شهریور 1393 - ساعت : 17:41
به نظر من این سایت اسم و رسمش و اداره کنندگانش مشخص است و تا حالا هم خدائیش دست پاک بودند که تا حالا سایت به روند ابتدائیش داره ادامه می دهد و از هر مسئولی به راحتی انتقاد می نماید ولی شما که میگی کمکهای مالی که به این سایت میشود از کجا می آید ؟ خوب تو ما را روشن کن که این سایت از کجا کمک مالی بهشون میشه !!! اگه این سایت ریگی به کفشش بود نظر تو را نمی گذاشت ! ولی مرد هستند ! گرچه شاید من هم برخی از حرفهاشون را قبول نداشته باشم ولی اصل شون مرحبا داره ! اینکه حرفشون را میزنند و جلوی همه میزنند و همه می دونند اینها اعتقادشون چیست ؟
مشکل ما در جامعه این است که اکثر مردم ایران داخل صف نانوائی ، داخل اتوبوس ، داخل تاکسی ، سر کار ، همراه با اقوام همه چیز پشت سر مسئولین میزنند ولی وقتی رو در روی مسئول قرار گرفتند جرات بیان ندارند !!!!!! چرا؟ چون میترسند منافعشون به خطر بیفته ! ما از این قبیل افراد این سایت که نفاق ندارند در جامعه کم داریم ، برای همین من دوستشون دارم . مرد هستند ! اکثر جامعه نامردند !
حالا تو هم که نظر گذاشتی ، نمی خوام بگم آدم بدی هستی ! ولی اگه این سایت را قبول نداری و از پشت پرده اینها خبر داری بیا مثل مرد بگو من فلانی هستم و فلان شغل را دارم و سند حرفم هم این است . حالا اینکه ناشناس یه حرفی بزنی و یه اتهامی ! از اون دسته اکثر جامعه هستی که جرات زدن حرفشون را ندارند که اشاره نمودم !
اتهام که کاری نداره من هم الآن میگم تو از سرویسهای جاسوسی غرب کمک مال میگیری ! خوب اتهام کاری داشت ؟
ممکن تو از اون دسته مسئولینی باشی که این سایت تو را از دست اندازی به بیت المال و ..... خوار کرده ، زخم خوردی حالا اومدی کینه های بدر و خیبر را جبران کنی !
ناشناس
|
چهارشنبه 5 شهریور 1393 - ساعت : 08:32
از ضروریات روز جامعه کار فرهنگی است که جوانان به محلهای مخصوص مراجعه نمایند یک نگاهی به این همه مساجد بشود ایا چه تعداد به انها مراجعه دارند و از چه قشری هستند اکثر افراد میانسال و کهنسال هستند ایا به این موضوع توجه کرده ایم که چگونه رفتار کرده ایم که مراجعه جوانان و نوجوانان به مسجد کمتر است ایا اعمال خود را بررسی کرده ایم مشکل را بایداز پایه و اساس بررسی کرد و اسیب شناسی نمود شما هنوز در صورت مسئله هستید و با این رفتارها به جای پذیرش انتقاد به دنبال پاک کردن صورت مسئله هستید ایا تا کنون فکر کرده اید که باید این جهاد اقتصادی را از خود شروع کنید و رسالت خطیر رسانه چقدر مهم است و شما به صورت جناحی و گروهی به ان فکر میکنید و در جایی که منافع خودتان است دامن میزنید و این مسدله در سراسر کشور دامن گیر شده است و هر کس خودش را دایه دلسوز تر از مادر تصور میکند بسیار متاسف هستیم از اینکه با ایجاد اتحاد و وفاق ملی دست بدست هم داده و به دور از منافع شخصی به فکر ابادانی کشور باشید ؟ اقای سردبیر محترم که وابستگی شما به ........

پاسخ ها
شهیدی
|
چهارشنبه 5 شهریور 1393 - ساعت : 10:21
این ناشناس مثل اینکه صبح قرص هاش را نشسته خورده ! آدم مغرض هر کسی که حتی موافق وی حرف بزنه باز هم میخواد موضع مقابل بگیره ! آخه مطلب را بخون اینها هم حرف تو را میزنند و میگویند چرا مساجد از رونق افتاده و علت را در رونق مساجد به صورت مجتمعهای فرهنگی می دانند یعنی به جای اینکه فرهنگسرا بسازیم مسجد را صاحب یک مجتمع نمائیم که مردم تمام نیازهای خود را در پرتو مسجد حل نمایند ! مثل زمان پیامبر که اکثر مشکلات مردم از طریق مسجد حل میشد !
حالا چون کینه و حسادت ، چشم و گوش تو را کر کرده دیگه نمی فهمی که اینها حرف حق می زنند ! و میخوای به هر کسی برچسب بزنی که به فلانی وابسته ای ! مشکل کشور ما اتفاقا امثال تو هستند که چون حرف علمی و مستدل را نمی توانند جواب دهند یک برچسب می زنند تا دیگه کسی نپرسه که کجای حرف ایراد داشت ! تو اگه صاحب فهم بودی با طرح بحث علمی ایراد مقاله را می گفتی نه اینکه برچسب بزنی ! تا کی ما باید از دست شما بی سوادها که میز و صندلیها را گرفته اید باید بکشیم ؟!
ما از اون وقتی که این سایت راه افتاد مدام شایعه شنیدیم که اینها به فلانی و فلانی و بعد یه مدت فلانی دوباره بعد یه مدت فلانی وابسته است ولی بعد از مدتی دیدیم این سایت به اون طرف هم انتقاد نمود ! بعد فهمیدیم این شایعه ها برای سرپوش گذاشتن به اصل خبر است
شهروند وظیفه شناس
|
پنج شنبه 6 شهریور 1393 - ساعت : 07:38
نا شناس محترم تنها جایی که حزب گروه و قوم معنایی ندارد مسجد است
شهر صدو پنجاه هزار نفری فکر نمی کنید که مساجدش کم باشد چرا همه ما
نشسته ایم دیگران مشکلات را حل کنند . شما به جای انتقاد چه کرده اید ؟
ناشناس
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 11:57
مسجد مهمانخانه خدا در زمين ( وسايل‌الشيعه، ج 3، ص 517) جايگاه نزول برکات و خيرات آسماني ( من لا يحضره الفقيه، ج 1، ص 77) خانه راز و نياز ، عشق و محبت ، صفا و صميميت ، ايثار و رحمت ، تجلي بهشت خدا در زمين ( ترمذي دعوات، ج 3، ص 8) و محل آرامش موحدان است .

یک کارگردان
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:37
ما بايد دو باره به مساجد بر گرديم . خيالتان را راحت کنم . در اين مملکت نه از فرهنگ سرايش ، نه از دانشکده هنرش ، نه از آموزشکده هاي سينمايي اش و نه از هيچ جاي ديگر هيچ چيزي بر نمي آيد . آن ها همه امتحانشان را پس دادند . تنها جايي که از آين آزمون سر بلند و موفق بيرون آمده همان مساجد دهه اول انقلاب است بنابر اين آن مساجد بايد تجديد شود . الان مساجد ما دارد به همان کارکردهاي محدود سنتي قبل از انقلاب بر مي گردد و نقش تاثيرگذاري ندارند . اين طرف هم وضعيت فرهنگ و هنرمان روز به روز نگران کننده تر مي شود . انقلاب ما انقلابي فرهنگي بود که از مساجد جوشيد و اگر همين مساجد در آن برهه و همين طور در مقطع حساس جنگ نبودند معلوم نبود خلا وجودي آن ها چطور جبران مي شد . ( ماهنامه راه ، ش 44 ، س 88 ، ص 16 و 17 ، جواد اردکاني )

دکتر محمدعلی رامین
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:36
دولت هاشمی و فرهنگسرا
يکي از آن نهادها و سرمايه‌هاي اجتماعي‌اي که در غرب شبيه آن وجود ندارد نهاد مسجد و استفاده مناسب از اهالي مسجد است. در دولت آقاي هاشمي رفسنجاني با تاسيس فرهنگسراها تلاش شد که مراکزي جايگزين فعاليت مساجد بشوند که لاجرم به خلوت و بي‌رونق شدن مساجد هم منجر شد، اما امروز ما اين فرصت را داريم که در دولت اصولگراي دهم به بازخواني اين قضاها بپردازيم و به جاي اينکه روحانيت ما که خاستگاه اصلي او مسجد است، برود درپشت در‌هاي بسته حزب، NGO و شبيه ساختارهاي غربي فعاليت کند، به مسجد برگردد و با بازسازي جايگاه خود و مسجد از ظرفيت عظيم اجتماعي بهره‌هاي درست براي مصالح عمومي و منافع اسلامي ببرد.(محمد علي رامين،همشهري ماه، ش 53)

ناشناس
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:34
مسجد، نه فقط در زمان ما و نه فقط در کشور عزيز اسلامي ما، بلکه در نقاط مختلف عالم و در طول تاريخ، منشأ آثار بزرگ و نهضتها و حرکتهاي اسلامي بزرگي شده است. مثلا قيام مردم کشورهاي شمال آفريقا که مسلمان هستند - مثل الجزاير و ديگر کشورهايي که سالها در زير سلطه‌ي نظامي استعمار فرانسويها بودند - از مساجد شروع شد، که به پيروزي هم رسيد و کشورها استقلال پيدا کردند. انقلاب در اين کشورها هم، آن روزي رو به شکست رفت و دوباره ملتها استقلال خودشان را از دست دادند که رابطه‌ي خود را با مساجد و با دين و ايمان مساجد قطع کردند. (بيانات امام خامنه اي در ديدار علما ، طلاب و اقشار مختلف مردم شهر مقدس قم به مناسبت سالروز 19 دي)

(صحيفه امام ، ج 13، ص 19)
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:34
« اين يک توطئه است که مي‌خواهند مسجدها را کم‌کم خالي کنند. شما بايد هوشيار باشيد که مسجدهايتان و محراب‌هايتان و منبرهايتان را حفظ کنيد و بيشتر از سابق، شمايي که اين معجزه را از مسجد ديديد که همه قدرتها را به هم شکست، نه فقط ابرقدرتها، قدرتهاي ديگر را هم به هم شکست، نبايد در اسلام سستي کنيد. مسجدها را محکم نگه داريد و پرجمعيت کنيد.»

(صحيفه امام ، ج 7، ص 65 )
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:34
« مسجد در اسلام و در صدر اسلام هميشه مرکز جنبش و حرکت‌هاي اسلامي بوده ... از مسجد تبليغات اسلامي شروع مي‌شده است ، از مسجد حرکت قواي اسلامي براي سرکوبي کفار و وارد کردن آنها در زير بيرق اسلام بوده است. شما که از اهالي مسجد و علماي مساجد هستيد، بايد پيروي از پيغمبر اسلام(ص) و اصحاب آن سرور کنيد و مساجد را براي تبليغ اسلام و حرکت اسلاميت و قطع ايادي شرک و کفر و تأييد مستضعفين در مقابل مستکبرين قرار دهيد.»

(صحيفه امام ج 10، ص 16 و 1
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:33
مسجد مرکز تبليغ است ، در صدر اسلام از همين مسجدها جيش‌ها، ارتش‌ها راه مي‌افتاده ، مرکز تبليغ احکام سياسي ـ اسلامي بوده ، هر وقت يک گرفتاري را طرح مي‌کردند صدا مي‌کردند : « الصلوه مع الجماعه » اجتماع مي‌کردند، اين گرفتاري را طرح مي‌کردند ، صحبت‌ها را مي‌کردند ، مسجد مرکز اجتماع سياسي است. »

ناشناس
|
سه شنبه 4 شهریور 1393 - ساعت : 10:32
ز مسجد کار برآيد نه از فرهنگسرا
اين مملکت نه از فرهنگ سرايش ، نه از دانشکده هنرش ، نه از آموزشکده هاي سينمايي اش و نه از هيچ جاي ديگر هيچ چيزي بر نمي آيد . آن ها همه امتحانشان را پس دادند . تنها جايي که از آين آزمون سر بلند و موفق بيرون آمده همان مساجد دهه اول انقلاب است...
لینک زیر را ببینید:
http://www.mashreghnews.ir/fa/news/12279

پاسخ ها
ثانی
|
چهارشنبه 7 آبان 1393 - ساعت : 08:57
منم قبول دارم ولی آخه جوونای حالا توی مساجد پیداشون نمیشه پس باید سعی کنیم اونا رو جذب مساجد کنیم اگه نشد توی فرهنگسراها و اماکن فرهنگی با دین آشتی شون بدیم